یادش بخیر ،معلم می گفت : جاهای خالی را با کلمات مناسب پر کنید،غافل ازاینکه بعضی جاهای خالی هیچ وقت پر نمیشن!

امروز روز اول سال نو،طبق رسم قدیمیا رفتم دیدن کسانی که داغدار از دست دادن عزیزی بودند. یکی از اونها خاله عزیز خودم بود. هرسال به رسم به جا آوردن سنت  دیدار بزرگترها همه بدیدنش می رفتندو لی امروز بد جوری جاش خالی بود. تختخوابش که هم صندلیش بود هم جای خوابش ،جلوی دیدگانم آمد. انگارمثل گذشته خاله  آغوش مهربانش رو باز کرده بود و با بوسه ای گرم آرزوی سال خوبی برامون داشت. چشمان غم زده ی فرزندانش دلم رو لرزاند. محمد . عیسی ،فاطمه ،زهرا ...جان ،اینقدر که دل من تنگ شده ،شما چه میکنید. ..

برای شادی روح تمامی عزیزانی که در آغوش خاک خوابیده اند وجای خالیشون رو هیچکس پر نمیکنه ،صلواتی بفرستیم. 

قصد نداشتم ناراحتتون کنم . ولی بیایید در سال جدید همه ی کینه ها ودشمنی ها را کنار بگذاریم به دیدن کسانی بریم که روزی با حرف یا عملی باعث رنجشمان شدند یا ما آنها را رنجاندیم. شاید دیر شود...