گلم از خود رهیدن را بیاموز           به سر منزل رسیدن را بیاموز

مجال تنگ وراهی سخت در پیش             به پاهایت دویدن را بیاموز

زمین بی عشق خاکی سرد ومرده است              به فلب خودتپیدن را بیاموز

جهان جولانگهی همواره زیباست      به چشمت خوب دیدن را بیاموزی

 مجتبی کاشانی