زمانی که ما مدرسه میرفتیم ،

یه املا بود به اسم "دیکته پا تخته ای"!

توی زمان خودش و در نوع خودش عذابی بود الیم!

برای کسی که پای تخته میرفت یه حسی داشت تو مایه های اعدام در ملاء عام...!

و برای همکلاسی های تماشاچی چیزی بود مصداق تفریح سالم...!

(ناگفته نماند من بچه زرنگ بودمنیشخند)